Wanneer Margot van den Berg over haar vrijwilligerswerk praat, doet ze dat zonder grote woorden. “Ik ben er eigenlijk vanzelf ingerold,” zegt ze nuchter. “Nooit had ik het gevoel dat ik iets bijzonders deed. Je doet wat nodig is.” Toch is haar staat van dienst indrukwekkend en wel degelijk van grote betekenis. Op 9 mei nam zij het Kruis van Verdienste in ontvangst. De onderscheiding staat symbool voor haar tomeloze inzet, haar betrokkenheid bij hulpvragers én haar zorg voor andere Rode Kruisers. Sinds september 1972 is Margot actief bij het Rode Kruis. Meer dan vijftig jaar later is zij nog altijd een vaste waarde bij de locatie Noordkop in Den Helder. “We doen het bij Noordkop echt met elkaar. Je kunt dit werk alleen goed doen als je oog hebt voor de mensen naast je.” 

Opgegroeid in Nieuw-Guinea 

Margots verhaal begint ver weg van de havenstad. Ze groeit op in wat toen nog Nederlands-Nieuw-Guinea heette, het huidige West-Papoea in Indonesië. Haar vader was hoofd technische dienst bij de marine en werd op het eiland gestationeerd; ze bleven er vier jaar. Door zijn werk kwamen zij later terecht in Noord-Holland. “Ik was een jaar of acht toen we teruggingen naar Nederland,” vertelt Margot. “Twee jaar geleden ben ik samen met mijn zus terug geweest op West-Papoea. Dat was bijzonder. Een echte eyeopener, omdat ik zag hoeveel er veranderd is.”

In Nederland volgt Margot een opleiding tot kleuterleidster. Ze werkt onder andere in het speciaal onderwijs in Den Helder. De overstap naar het Rode Kruis ontstaat uit een heel praktische overweging. “Ik wilde vooral zeker weten dat ik wist wat ik moest doen als er iets met mijn kinderen gebeurde. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Dat gevoel, dat je voorbereid wilt zijn, is eigenlijk nooit meer weggegaan.”

Stap voor stap

Als Margot zich begin jaren zeventig meldt bij het Rode Kruis in Den Helder heeft ze al een EHBO-diploma en kan ze direct starten. “Het was niet zo dat ik dacht: dit vrijwilligerswerk wordt iets voor de rest van mijn leven. Het is zo gegroeid, stap voor stap.” Wat haar aanspreekt, is de medische kant van het werk en de zorg voor anderen. Bij het Rode Kruis volgt ze talloze opleidingen en cursussen. 

Door haar achtergrond in het onderwijs krijgt ze later een coördinerende rol binnen de opleidingen. Die functie vervult ze nog steeds. Als buddy begeleidt Margot nieuwe vrijwilligers en volgt hen gedurende het hele opleidingstraject. “Je probeert mensen aan te moedigen om het te proberen. Ik zorg er graag voor dat zij goed in hun vel blijven zitten; ik vind het mooi om mensen vertrouwen te geven,” zegt ze. “Soms hebben ze dat nog niet, maar als je hen serieus neemt zie je ze groeien.” 

Ervaringen die resoneren

In de loop der jaren is Margot betrokken bij uiteenlopende calamiteiten en grote inzetten. Ze helpt na het ongeluk met de veerboot Herald of Free Enterprise in Zeebrugge in 1980, de cafébrand in Volendam en een ernstig incident tijdens een festival in Santpoort. Een bijzonder moment dat haar altijd zal bijblijven speelt zich af op het strand bij Julianadorp, inmiddels zo’n veertig jaar geleden. “De bliksem sloeg in bij de duinen en raakte twee personen. Geluk bij een ongeluk: er was op het strand een arts aanwezig. Eén van de getroffenen heb ik gereanimeerd en later landde een reddingshelikopter op het strand. Op zo’n moment handel je gewoon. Achteraf besef je pas wat er gebeurd is. Gelukkig hebben ze het gered. Toen ik dat hoorde, gaf dat enorm veel voldoening.”

Daarnaast is Margot 35 jaar lang betrokken bij de medische ondersteuning van de Nijmeegse 4Daagse. Een inzet van tien dagen per jaar, inclusief voorbereiding en afronding. “Voor mij is dit één van de mooiste inzetten. Iedereen helpt elkaar. Tijdens de 4Daagse behandel je ontzettend veel mensen met wandelblessures. Het is echt dankbaar werk. Als iemand dankzij jouw hulp de eindstreep haalt, dan weet je weer waarom je dit werk doet.”