Leestijd 5 minuten
Cas Eliëns over zijn inzet tijdens carnaval in Eindhoven
Hulpverlening tussen de feestvierders
Van 13 t/m 15 februari draaide ik ochtend- en middagdiensten tijdens carnaval in Eindhoven: één dag op het Stadhuisplein, één als mobiel team en de laatste dag op het Catharinaplein.
Ik vond het best spannend om weer een inzet te draaien. In de winter zijn er minder evenementen, dus het was even geleden. Het was bovendien mijn eerste inzet sinds ik mijn EEHV (Evenementen Eerste Hulpverlener) had gehaald. Ik verwachtte redelijk wat hulpvragers, maar dat viel gelukkig mee. De drukste momenten zouden waarschijnlijk pas in de avond en nacht komen.
Een onverwachte hulpvraag in de bus
Voor mijn gevoel begon de inzet al voordat ik bij de post was. In de bus naar de stad sprak iemand me aan met langdurige klachten na een ongeluk. Door mijn Rode Kruis-uniform dacht hij dat ik kon helpen. Hoewel ik dat natuurlijk graag doe, moest ik hem teleurstellen, maar ik heb wel geadviseerd om even langs de huisarts te gaan 🙂.
Op vrijdag was ik zoals altijd liever te vroeg dan te laat, waardoor ik voor een lege EHBO-post stond. Ik besloot alvast een rondje over het terrein te lopen. Zo kon ik zien hoe het evenement was opgezet en welke routes handig zouden zijn bij een oproep.
Toen de rest van het team arriveerde, konden we de post opbouwen. We stonden met z’n drieën: ik, een teamleider en iemand die zijn eerste stagedienst draaide. Hij vond het ook spannend, maar we hadden vertrouwen in onze opleiding en in elkaar.
‘’We hadden vertrouwen in onze opleiding en in elkaar’’
De feesttent
De dag begon rustig. We namen af en toe een kijkje in de feesttent en maakten een praatje met bezoekers. Tijdens zo’n rondje kregen we een oproep via de portofoon van de beveiliging. Door de harde muziek hoorden we hem eerst niet. Uiteindelijk bleek dat er een man met pijn op de borst was opgevangen. We wurmden ons door de menigte, maar bij het podium bleek dat hij al naar buiten was gebracht, waar we via de nooduitgang veel sneller bij hadden gekund.
Mijn collega begon direct met uitvragen, terwijl ik het HRF (hulpverleningsregistratieformulier) startte en de meldkamer informeerde. De man had een pacemaker en duidelijke symptomen van hartklachten. Toen de ambulance arriveerde, namen zij de man mee naar het ziekenhuis. Van een van hen kreeg ik nog een carnavals-patch, die nu op mijn rugzak zit.
Verder verliep de dienst rustig, op wat pleisters en een flauwte na. Ik vermoed dat de stagiair zijn stagediensten inmiddels wel rond heeft, want volgende week staan we alweer samen ingepland op een ander evenement 😄.