'Klaarstaan', dat zeggen we makkelijk, maar uiteindelijk gaat het erom dat we er ook echt zijn als iemand ons nodig heeft. 

In deze Henry+ zie je dat ‘klaarstaan voor elkaar’ terugkomt in grote én kleine gebaren. Natuurlijk in de hulp die we bieden aan mensen die ons nodig hebben. Denk aan de Nijmeegse 4Daagse, waar Rode Kruisers al tachtig jaar langs de route staan. De hulpverlening is in al die jaren enorm veranderd, maar één ding bleef hetzelfde: als een deelnemer hulp nodig heeft, is er iemand in het rood die in actie komt. 

Maar klaarstaan begint eigenlijk al vóórdat er iets gebeurt. Door te leren van eerdere inzetten, ervaringen te delen en goed voorbereid te zijn. Vijf jaar na het hoogwater in Limburg zie je hoe belangrijk dat is. De lessen van toen gebruiken we om bij een volgende noodsituatie sneller overzicht te krijgen, elkaar beter te vinden en gebruik te maken van de kennis die lokaal aanwezig is. We kunnen nooit op iedere crisis volledig voorbereid zijn. We kunnen er wél voor zorgen dat we steeds beter voorbereid zijn. 

Als het erop aankomt, moeten we ook op elkaar kunnen rekenen. Dat zag je tijdens de langdurige inzet in Ter Apel. Toen deze inzet te veel begon te vragen van de vrijwilligers in Noord-Nederland, kwamen Rode Kruisers uit andere delen van het land helpen. Op locatie én achter de schermen. Mensen namen diensten over, regelden materialen, hielpen bij de planning en zorgden dat de hulpverlening kon doorgaan. Een inzet die in één regio begon, werd op deze manier iets van ons allemaal. 

Je leest in deze editie ook over mensen die hun kennis en ervaring doorgeven. Zoals Jan Paul, die nieuwe vrijwilligers helpt groeien en hen het vertrouwen geeft om zelf keuzes te maken. Rode Kruiser Tink, vertelt in Portretten hoe zij jonge Rode Kruisers helpt hun weg te vinden binnen onze organisatie en ervoor zorgt dat zij zich welkom en verbonden voelen. 

Wat mij aanspreekt in deze verhalen, is dat elkaar steunen lang niet altijd groots of zichtbaar hoeft te zijn. Soms spring je bij wanneer de druk te groot wordt. Soms leer je iemand iets, beantwoord je een vraag of geef je net even wat extra aandacht. En soms gebruik je wat je eerder hebt meegemaakt om het de volgende keer beter te doen. 

Dat alles zegt veel over wie we als Rode Kruis zijn en willen zijn. In Nederland, maar ook wereldwijd. Een organisatie die er is voor mensen in nood én een organisatie waarin we oog hebben voor de mensen met wie we dat werk iedere dag mogelijk maken. 

Ik hoop dat je deze Henry+ met plezier leest. En dat de verhalen je niet alleen trots maken op wat we voor anderen doen, maar ook op wat we samen leren en voor elkaar betekenen. Want juist daardoor kunnen we er ook de volgende keer weer staan als dat nodig is.