Leestijd 5 minuten
De inzet van Carla Boland op de Donderdag Meppel Dagen
Van bezoeker naar hulpverlener
Mijn naam is Carla Boland en ik ben locatiecoördinator evenementenhulp (LCE) in Meppel/Nijeveen. Samen met Judith regel ik de inzetten en maak ik de planningen. Daar kan ik enorm van genieten, zeker wanneer het weer lukt om een dienst helemaal gevuld te krijgen. Dit jaar was er een inzet die voor mij extra bijzonder voelde: de Donderdag Meppel Dagen. Een evenement dat ik al van kinds af aan ken, maar dat ik nu voor het eerst vanuit het Rode Kruis meemaakte.
Ik ben geboren in Darp, een klein dorpje op zo’n acht kilometer van Meppel. Als kind ging ik in de vakanties regelmatig met mijn ouders, oma of vriendinnen naar de Donderdag Meppel Dagen. Rondstruinen langs de kraampjes, naar de kermis, een rondje in de draaimolen of botsauto’s en natuurlijk iets lekkers halen. Voor mij draaiden die dagen vooral om gezelligheid.
Toen wij negen jaar geleden met ons gezin in Meppel gingen wonen, leerde ik ook de avonden van de Donderdag Meppel Dagen kennen. De pleinfeesten, de muziek, de artiesten en alle mensen in de stad. Een van de bekendste dagen is de Mokumdag, waarop Meppel even een Amsterdams tintje krijgt en iedereen zichzelf kan zijn.
Dat juist wij als Rode Kruis na jaren weer de aanvraag kregen om tijdens de Donderdag Meppel Dagen hulp te verlenen, vond ik daarom heel bijzonder. Eerst ging het alleen om de avonden, later kwamen daar ook de activiteiten overdag bij. Ineens stond ik niet meer tussen de bezoekers, maar hielp ik mee om de hulpverlening tijdens een evenement uit mijn eigen jeugd mogelijk te maken.
“Vroeger liep ik hier als kind rond. Nu sta ik er als vrijwilliger van het Rode Kruis”
Mijn start bij het Rode Kruis
Mijn weg naar het Rode Kruis begon overigens door een gebeurtenis thuis. Een van mijn kinderen kreeg frituurolie over zich heen. Gelukkig is het goed afgelopen, maar het maakte veel indruk op mij. Ik besloot dat ik beter wilde weten wat ik in zo’n situatie moest doen en werd EHBO-vrijwilliger.
Niet lang daarna kwam corona. Bij vaccinatielocaties in Drenthe, Groningen en Friesland deed ik veel ervaring op. Tijdens de opvang van Oekraïense vluchtelingen in Emmen hielp ik samen met andere vrijwilligers grote aantallen bedden opzetten. In die periode werd mij gevraagd of ik LCE in Meppel/Nijeveen wilde worden.
Nu organiseer ik samen met Judith inzetten die ik vroeger nooit vanuit deze kant zag. En als ik dan tijdens de Donderdag Meppel Dagen om me heen kijk naar al die vrijwilligers die er samen staan, voel ik vooral trots.